Akupunktura to technika leczenia wywodząca się z Azji (Chiny, Japonia, Mongolia). Jest obecnie uznawana w wielu krajach jako uzupełnienie medycyny konwencjonalnej, chociaż jej skuteczność jest przedmiotem debat i trwających badań klinicznych.
Akupunktura bardzo skutecznie redukuje ból, a także służy do utrzymania lub przywrócenia równowagi energetycznej organizmu, będącej warunkiem jego sprawnego funkcjonowania.
Technika ta polega na nakłuwaniu ciała srebrnymi lub złotymi igłami w odpowiednich punktach, odpowiadających za największą aktywność narządów wewnętrznych. Punkty te zlokalizowane są wzdłuż tzw. meridianów (linii energetycznych), zgodnie z koncepcją wyrównywania potencjału energetycznego organizmu.
Starożytność
W Chinach korzeni akupunktury można doszukiwać się w odległej epoce kamienia – w bian shi, czyli zaostrzonych kamieniach. Kamienne igły do akupunktury sięgają 3000 r. p.n.e. i zostały odnalezione przez archeologów w środkowej Mongolii. Wyraźne dowody pochodzą z pierwszego tysiąclecia p.n.e.; zidentyfikowano także archeologiczne dowody z czasów dynastii Han (202 p.n.e. – 220 n.e.).
Ostatnie badania 5000-letniej mumii Ötziego odnalezionej w Alpach wykazały ponad 50 tatuaży na jej ciele, a niektóre z nich odpowiadają punktom akupunkturowym, które obecnie mogłyby być stosowane w leczeniu dolegliwości Ötziego. Niektórzy naukowcy twierdzą, iż jest to dowód na to, że techniki podobne do akupunktury były praktykowane we wczesnej epoce brązu w innych miejscach Eurazji.
Korzenie akupunktury w Chinach nie są znane. Najstarszy chiński tekst medyczny traktujący po części o akupunkturze – Żółty Cesarz: Klasyka medycyny wewnętrznej (Huangdi Neijing) – został stworzony około 305–204 r. p.n.e. Jednakże w chińskich tekstach medycznych z grobowców Mawangdui (ok. 168 r. p.n.e.) nie ma wzmianek o akupunkturze. Odnaleziono pewne hieroglify pochodzące z 1000 r. p.n.e., które mogą wskazywać na wczesne wykorzystanie akupunktury. Odkryto także w ruinach kamienie bian – skały z ostrymi zakończeniami wykorzystywane w starożytności do leczenia chorób. Niektórzy naukowcy wierzą, że upuszczanie krwi, do którego stosowano te kamienie, należy także do technik akupunktury.
Artykuł opublikowany w „The Lancet” przez Dorfera i współpracowników dostarcza następujących informacji:
„Zakładamy, iż system medyczny podobny do akupunktury (chiński zhenjiu: nakłucie i wypalanie) mógł być praktykowany w Europie Środkowej 5200 lat temu… Oznacza to prawdopodobieństwo, że akupunktura wywodząca się z kontynentu euroazjatyckiego była praktykowana co najmniej 2000 lat wcześniej, niż jest to uznawane.”
Zgodnie z jedną z legend akupunktura rozwinęła się w Chinach dzięki doświadczeniom żołnierzy ranionych strzałami w bitwie, którzy odczuwali ból w innych częściach ciała. W konsekwencji ludzie zaczęli eksperymentować ze strzałami, a następnie z igłami, tworząc terapię.
Źródło: Wikipedia